หนึ่งอุบัติเหตุ สองการเฉียดตาย

เรื่องมันตั้งต้นที่การตัดสินใจไป แล้วเกิดผิดพลาด

ผลทำให้ตกไปอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายอย่างไม่ทันนึก

เกือบ 2 ทุ่ม บนเส้นทางชาวบ้าน กระแสน้ำป่าที่ไหลแรง ไหลตัดผ่านถนน น้ำไหลจากซ้ายไปขวา

หลังจากลองก้าวไปหยั่ง ๆ ดู พบว่าสามารถเดินต้านน้ำไปได้ พอถึงกลางทาง หันตัวกลับมายืนในแนวด้านน้ำ ลำตัวตั้งฉากกับกระแสน้ำ ส่งมือให้น้องสองท่าน ให้เกาะมาด้วยกัน

วินาทีที่มือจับกัน เหมือนถูกน้ำผลักให้ล้มคว่ำ และทุกคนถูกสายน้ำดูดลงลำห้วยข้างทาง

วินาทีที่ไปหมุนอยู่ใต้น้ำ ขาแข้งปะทะหินและแท่งคอนกรีตที่อยู่ใต้น้ำ น้ำแรงชนิดที่จับหญ้ากอใหญ่ ๆ ที่ตลิ่ง หญ้าขาดติดมือ ตอนนั้นมืดมาก ไม่รู้ทางน้ำยาวไปถึงไหน คิดอย่างเดียว ถ้าไหลตามน้ำไปจนถึงน้ำตกข้างหน้า ต้องตายแน่นนอน

แต่ในที่สุดท้งสามคนที่ถูกน้ำพัดไป ล้วนไต่กลับขึ้นมาบนตลิ่งได้ แต่ละคนบาดเจ็บแตกต่างกัน

สำรวจตัวเอง มีแผลขูดขีดอยู่ที่ขาทั้งสองข้าง ส่วนใหญ่เป็นแผลถลอก แต่มีอยู่แผลนึงที่มีเลือดไหลออกทางจากหัวเข่าไหลเป็นทางผ่านหน้าแข้งอย่างเห็นได้ชัด

แต่อย่างน้อยก็รอดแล้ว สามารถเดินขึ้นเขาระยะทาง 2 km ไปขอความช่วยเหลือจากจุดให้ความช่วยเหลือของการแข่งขันได้

จุดที่ตกลงไป

ทั้งสามคนถูกส่งห้องฉุกเฉิน

ตีสอง แผลที่เลือดไม่หยุดได้รับการเย็บเรียบร้อย

แผลที่ถูกเย็บมา 3 เข็ม ได้รับคำสั่งจากแพทย์ให้ไปล้างทุกวันที่สถานพยาบาลใดก็ได้ จนกว่าจะตัดไหม

เรื่องราวที่รอดตายมา น่าจะจบลงแค่นี้ แต่ก็ไม่ใช่

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

วันที่ออกจากห้องฉุกเฉินนับเป็นวันที่ 0 สำหรับเรื่องราวที่จะเกิดอย่างต่อเนื่องไปอีกถึงสองเดือน

วันที่ 1

ไปล้างแผล ที่เกิดจากการเย็บ

พยาบาลที่ทำแผล สังเกตเห็นว่ามีหนองออกมามากกว่าปกติ แนะนำให้มาพบแพทย์ในวันรุ่งขึ้น

อาการที่เข่าวันนี้คือ มีอาการปวดบวม

ซึ่งนึกว่าเกิดจากการที่ไปกระแทกของแข็ง

วันที่ 2

เริ่มปวดเข่าแม้จะอยู่นิ่ง ๆ

งอเข่าแล้วปวดมาก

รอบ ๆ เข่าบวมมาก

เริ่มหนาวสั่น แต่ไม่มีไข้

ไปพบแพทย์เฉพาะทาง คุณหมอเห็นแผลและหนองที่มีฟอง และดูจากอาการปวดบริเวณต่างๆรอบๆแผล คุณหมอตัดสินใจเปิดแผล

คุณหมอคว้านเนื้อที่ติดเชื้อ และเนื้อที่เริ่มตายบางส่วนออก และแจ้งว่า ทำได้แค่นี้สำหรับการฉีดยาชา ถ้าทำให้จบต้องผ่าตัดใหญ่

ได้รับยาฆ่าเชื้อ 3 ขวดแรกทางสายน้ำเกลือ ในวันนั้น

วันที่ 3

เดินทางมาโรงพยาบาลที่มีประกัน

ครั้งแรกที่ได้เห็นหัวเข่าตัวเอง

วันนี้ป็นวันที่ความปวดถึงขีดสุด

จังหวะที่ผ้าก๊อซที่ซุกในแผลถูกดึงออกมา ก่อนถ่ายภาพนี้ เป็นความรู้สึก"เจ็บแทบดิ้น" เป็นครั้งแรก

มีการเอาเข็มเจาะเข้าไปทดสอบ เพื่อหาหลักฐานว่าเชื้อเข้าไปถึงข้อกระดูกแล้วยัง

ดูเหมือนได้ข่าวดี ที่เชื้อยังไม่เข้าไปในข้อเข่า

ในที่สุด เช้ามืดวันที่ 4

ถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัดใหญ่ ถูกบล็อคหลัง

ทีมผ่าตัดใช้เวลาราว 1:30 ในการคว้านเนื้อที่เสียหาย เนื้อที่ตายและหนองออก

ผ่าตัดเสร็จ คุณหมอแจ้งว่า จะยังไม่เย็บปิดแผล ต้องรอให้มั่นใจว่า เชื้อถูกกำจัดไปหมดแล้ว

ตอนนั้นยังไม่เข้าใจกระบวนการนี้ แค่สงสัยว่า แผลผ่าตัด เปิดทิ้งไว้ได้ด้วยเหรอ?

คำถามนี้ จะได้รับคำตอบในเวลาต่อมา

ภาพจากนี้ไป จะเป็นสภาพของแผล เกิดจากการรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียชนิด Aeromonas hydrophila(ผลทดสอบจากห้องแล็บ) ซึ่งเป็นเชื้อที่ความรุนแรงของอาการอาจรุนแรงถึงตายหรือพิการได้

ซึ่งภาพไม่ใช่ภาพที่เจริญตา

⚠แนะนำให้หลีกเลี่ยงการเลื่อนลงไปดู หากเคยดูภาพประเภทนี้แล้วติดตา